سلام به همه ی دوستداران فضا و سیاره و کهکشان...

خب بعد از یه مدت طولانی بازم اومدم...امتحانا که دیگه تموم شده و راحتتر میتونم به کارای وب برسم...

المپیاد نجوم رو هم پشت سر گذاشتیم!!!!!

نتیجه شم بد نبود....

 نفراول استان و سوم کشوری شدم.....تا حالا هم چیزی راجب دوره ی بعدی اعلام نکردن...

امروز میخوام درباره ی سدنا بنویسم...

دهمین سیاره ی منظومه ی شمسی که با وجود گذشت مدت زیادی از کشفش هنوزم ما توی کتابای دبستان و راهنمایی میخونیم :منظومه ی شمسی دارای نه سیاره است...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

به نظر من این یه جور بی احترامی به یافته های فضایی و نجومی هستش...چرا نباید بچه ها از همون اول اطلاعاتشون کامل شه....نه اینکه مثل الان تا میشنون "سلار سیستم "(همون منظومه شمسی)ما

ده تا سیاره داده چشاشون حدقه بشه...

خب بگذریم...با همین وضع ادامه میدیم!

بیشتر با سدنا آشنا بشیم:

 

سدنا دهمین سیاره ی منظومه ی شمسی میباشد...سیاره ی جدید که نام علمی ان یو بی 313    2003 میباشد و قط آن بین 1.180  تا 2.360 کیلومتر است توسط ستاره شناسان در کالیفرنیا و هاوایی کشف شد.

انجمن بین المللی اختر شناسی اکتشاف دهمین سیاره ی گردنده به دور خورشید که در مرز منظومه ی شمسی قرار دارد را تایید کرده است.این شئ ابتدا در سال 2003 کشف شده بود اما سیاره بودن آن اخیراً تایید شد.

فاصله ی سدنا زا خودشید بیش از دوبرار فاصلهی  پلوتون تا خورشید است.تاکنون تصور میشد پلوتون دور ترین سیاره منظومه ی شمسی است.جرم سدنا حداقل هم اندازه ی جرم پلوتون است.

فاصلهی ی متوسط نپتون و پلوتون از خورشید به ترتیب:30.1 و 39.5 برابر فاصله ی متوسط زمین از خورشید است که خود به بیش از صدو پنجاه میلیون کیلومتر میرسد و آنرا یک واحد اخترشناسی (ای.یو)می نامند.

این بزرگترین جسم آسمانی است که از زمان اکتشاف نپتون در سال 1846 در مدار خورشید کشف میشود.هنوز جزییات کاملی در مورد سدنا در دسترس نیست.اما مشخص شده است که در مداری نامتعارف گردش میکند و فاصله یی آن با خورشید هرگز کمتر از فاصلهی ی نپتون با مرکز منظومه ی شمسی نیست و بخش اعظم مدار آن در فاصله  ای دور تر از سیارهی  یپلوتون قرار دارد.

به گفته ی اختر شناسان کمابیش مشخص شده است که این سیاره از توده های یخ و سنگ تشکیل یافته.

به دلیل خاصیت این جرم در انعکاس نوراندازه گیری آن با حاشیه ی خطای قابل توجهی همراه بوده و هنوزابعاد واقعی آن مشخص نشده است.

موقعیت سدنا رو میتونید توی عکس زیر ببینید:

سلام دوستان...

آپ قبلی مقدمه و در واقع مروری بود بر تاریخچه ی ساخت موشک در ایران و چگونگی سیر تغییر و تحولات اون در طول زمان...همین طور که میدونین چند روز پیش یعنی در شب میلاد امام زمان(عج) ایران ماهواره بر بسیار پیچیده ی خودش رو باموفقیت  پرتاب کرد و در مدار قرار داد...بدنبال اون اکثر رسانه های جهان خبر پرتاب" ماهواره بر امید " رو بصورتهای مختلف به سراسر جهان انعکاس دادن ...اکثررسانه ها با وجود تلاشی که برای ربط دادن ماهواره برامید به پرونده ی هسته ای ایران!!!!! داشتن در نهایت نگرانی خودشون رو از آینده ی ایران در عرصه ی هوا و فضا ابراز کردن...دکتر ابراهیمی در گفتگویی که با شبکه خبر داشت اظهار کرد  ماهواره بر امید صد در صد ساخت متخصصین ایرانی هست و حتی تمامی سیستم های جانبی اون که خود شامل دستگاه های بسیار پیچیده ای میشه هم ساخت ایران بوده...همچنین گفتن که این ماهواره بر در هر مکانی قابل پرتاب نیست و خوشبختانه ایران به دلیل وسعت عرضی شرایط لازم برای قرار گرفتن این ماهواره بر رو داشته...در پایین قسمتی از گزارش پرتاب ماهواره رو میخونید:

پرتاب آزمايشي ماهواره بر سفير اميد با حضور "محمود احمدي نژاد" رييس جمهوري اسلامي ايران با موفقيت انجام شد.

اين پرتاب آزمايشي در شب ولادت با سعادت حضرت وليعصر(عج) و به دست متخصصان افتخارآفرين ايران اسلامي صورت گرفت و راه را براي نشاندن ماهواره در مدار کره زمين هموار ساخت.
بر اساس اين گزارش، اين آزمايش با هدف صحه گذاري بر عملکرد ماهواره بر، سيستم داده پردازي از راه دور، دستگاه مرکزي زميني، ايستگاه هاي زميني تله متري، فرمان از راه دور و تعيين موقعيت ماهواره صورت گرفت و توانست به همه اهداف از پيش تعيين شده دست يابد.
در اين آزمايش موفقيت آميز زيرساخت هاي ارتباطي گسترده زميني به نحو کاملي از اين پرتاب آزمايشي پشتيباني کردند.

در همين زمينه ستادکل نيروهاي مسلح روز يکشنبه در پيامي دومين پرتاب موفقيت‌آميز ماهواره ‌بر سفير را به محضر حجت امام عصر(عج) و نايب برحقش مقام معظم رهبري و ملت رشيد ايران اسلامي تبريک گفت.

 

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) به نقل از معاونت فرهنگي و تبليغات دفاعي ستاد کل نيروهاي مسلح، در اين پيام آمده است: دومين پرتاب ماهواره بر سفير با حمل نخستين ماهواره اميد با موفقيت انجام شد و نام مبارک امام عصر(عج) را در فضا تصوير کرد.

 

ستاد کل نيروهاي مسلح در اين پيام نوشت: اين دومين پرتاب آزمايشي است که بحمدالله به اهداف خود رسيد و موجبات شادي و اقتدار ملت شريف ايران اسلامي را فراهم آورد.

 

در اين پيام آمده است: ضرورت دارد اين موفقيت را به محضر حضرت حجت امام عصر و الزمان و نايب برحقش مقام معظم رهبري، حضرت آيت‌الله خامنه‌اي و امت سربلند ايران اسلامي و همه دانشمندان و متخصصين ميهن اسلامي تبريک گفته و آرزوي موفقيت بيش از پيش براي همگان مسالت نمايم.

رييس جمهور كشورمان در سفر اخير خود به تركيه از پرتاب نخستين ماهواره مخابراتي ايراني با موشك و پرتابگر ايراني خبرداده بود.

 

به گزارش خبرنگار «فن‌آوري» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، احمدي نژاد در جمع ايرانيان مقيم تركيه درباره تحريم‌ها گفت: ‌30 سال است كه تحريم شده‌ايم؛ آنها حتي اجازه نداده‌اند كوچكترين فن‌آوري را هم داشته باشيم. در دوراني كه با آنها رابطه داشتيم و تحريم نبوديم ‌99 درصد تجهيزات ما وارداتي بود؛ اما از آن زمان كه ما را تحريم كردند تا امروز توانسته‌ايم به يك قدرت هسته ‌اي تبديل شويم. ما از تحريم ضرر نكرديم. امروز در بيوتكنولوژي جزو پنج كشور اول جهانيم و در نانوتكنولوژي جزو ‌10 كشور اول جهان.

 

وي ادامه داد: من مفتخرم كه امروز در جمع ايرانيان مقيم تركيه اعلام كنم به زودي و به فضل خدا در همين هفته اولين ماهواره مخابراتي ايراني را به وسيله موشك و پرتابگر ايراني به آسمان پرتاب خواهيم كرد. ما ‌70 هزار اختراع در ايران به ثبت رسانده‌ايم و اين در حالي است كه آمريكا و غرب در اين ماه‌ها دچار ركود اقتصادي هستند و در بحران‌هاي اقتصادي به سر مي‌برند.

 

مسئولان فضايي كشور حدود شش ماه قبل (بهمن ماه 1386) پس از پرتاب آزمايشي موشک "کاوشگر-1" به فضا اعلام كرده بودند كه تا تابستان ،ماهواره ايراني "اميد" را از سكوي پرتابي در داخل كشور در مدار زمين قرار خواهند داد.

 

به گزارش سرويس «فن‌آوري» ايسنا، مهندس طالب زاده بهمن ماه سال گذشته در حاشيه مراسم افتتاحيه هفتمين كنفرانس انجمن هوافضاي ايران درباره پرتاب آزمايشي «کاوشگر-1» به خبرنگاران گفت: پرتاب «كاوشگر1» شامل دو بخش بود كه پس از گذشت حدود 100 ثانيه قسمت اول از قسمت دوم جدا شد و توسط چتري به زمين بازگشت و قسمت دوم تا ارتفاع 200 كيلومتري به مسير خود ادامه داد.

 

وي افزود: بخش دوم اين پرتابگر اطلاعاتي كه در مسير پروازي‌اش وجود داشت، چون يونسفر، جو، امواج الكترومغناطيس و ساير اطلاعات را دريافت كرد و همزمان با ايستگاه زميني ارتباط برقرار كرد و پس از 5 تا 6 دقيقه دوباره توسط چتري به زمين بازگشت.

 

وي خاطر نشان كرد: اين اطلاعات به عنوان فاكتور در پرتاب‌هاي بعدي مورد استفاده قرار مي‌گيرد و پرتاب‌های بعدي نيز از همين مسير ادامه يافته و به طور حتم اين اطلاعات تغيير مي‌يابد.

 

رييس سازمان فضايي ايران تصريح كرد: با تجزيه و تحليل اطلاعات دريافتي از اين پرتابگر آن را توسعه مي‌دهيم و اميدواريم در تابستان سال آينده (1387) ماهواره «اميد» را بدين طريق پرتاب كرده و پس از آن به پرتاب ماهواره‌هاي ديگر اقدام كنيم.

 

 

یکی از قابلیتهای ماهواره بر امید توانایی عکسبرداری از نقاط درو دست هست که طبق گفته ی دکتر ابراهیمی حتی اگه ماهواره بر در مکان مورد نظر نباشه باز هم قابلیت ارسال عکس رو دارا هست...بصورتی که اطلاعات دریافتی رو در رایانه ی مرکزیش از مکان مورد نظر ثبت و ذخیره سازی میکنه و هنگام عبور از اون مکان اطلاعات رو تطبیق داده و سپس کار عکسبرداری رو انجام میده...و بار دیگه از طریق حافظه ی کامپیوتر اونو به زمین منتقل میکنه.....

 

از طریق لینک زیر میتونید مراسم پرتاب ماهواره بر امید رو دریافت کنید:

http://irinn.ir/Files/1/1387/mordad/28/28 - partabe mahvareh.wmv

و برای دانلود گزارش پرتاب ماهواره بر روی لینک زیر کلیک کنید:

http://irinn.ir/FileManager/Download.aspx?path=/Files/1/1387/mordad/28/28 - partabe mahvareh.wmv

 

 

 

 

 

 

تلاش هاي ايران براي ساخت موشك هاي بالستيك با برد زياد و توپخانه هايي با برد
بالا را ميتوان به سه دوره زماني تقسيم كرد.دوره اول بين سال هاي (1979-1977)دوره
دوم در خلال جنگ با دشمن بعثي حوالي سالهاي(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ
در سال(1988)به بعد.

از مرحله دوم به بعد ساخت موشك وارد فاز جديدي شد و ساخت و طراحي موشك ها به
تعداد بالا و همزمان با شرايط خاص انجام شد. ميتوان عنوان كرد كه با توجه به
اينكه ايران در خلل جنگ 8 ساله تاثير موشك هاي بالستيك و فناوري موشكي را درجنگ
و استراتژي دفاعي به خوبي درك كرد و بعد از جنگ به سمت استراتژي دفاع موشكي
نامحدود روي آورد.

بعد از پايان جنگ ايران كوشيد كه با كمك گرفتن از مهندسين خارجي بزرگ كه از
كشور خود رانده شده و يا بيكار بودند به توسعه فناوري موشكي خود بپردازد.برنامه
موشكي ايران به سرعت پيش رفت و باعث حيرت جهانيان گشت!!!!!.

*سوخت جامد*

پايه و شالوده اصلي استفاده از اين نوع سوخت موشك هاي عقاب و شاهين 2 بودند.

ايران از اين فناوري به صورت سينماتيك براي توليد توپخانه هاي صحرايي خود
استفاده كرد كه باعث ساخت توپخانه هاي گروه فجر,نازعات و زلزال گرديد.تلاش هاي
اوليه به پشتوانه  كمك  هاي فني و تكنولوژيكي چين انجام شد.در همين راستا
كارخانه هاي مونتاژ و توليد صنعتي زيادي در خلال سال هاي 1991 تا 1992 ايجاد
شد.ايران با سرعتي باور نكردني از چين پيشي گرفت و در ساخت اين محصولات از كمك
چين بي نياز گشت... !.

*سوخت مايع*

بعد از جنگ,ايران به ازمايش موشك هايي با سوخت مايع روي اورد از جمله موشك  
اسكاد-بي كه به وسيله مهندسي معكوس ساخته شده بود.نمونه بومي موشك اسكاد-بي به
نام شهاب-1 شناخته ميشد كه دوباره طراحي و ساخته شده بود.

بعد از شهاب 1 نوبت به شهاب 2 بود كه از روي موشك اسكاد-سي طراحي و توليد شده
بود.اخرين موشك از اين گروه در حال حاضر موشك شهاب 3 است.تمامي اين برنامه ها
با كمك هاي فني روسيه و كره شماي انجام شد.ايران طرح هاي زيادي را براي ساخت
موشك هاي شهاب 4(موشكي براي حمل ماهواره),موشك شهاب 5 و شهاب 6 در دست اجرا
دارد كه اطلاعات كمي از انها وجود دارد و شايد نوع 5 و 6 ان وجود خارجي نداشته
باشند.طبق برخي گمانه زني ها ايران براي گسترس موشك هاي خود از موشك كره اي
تيپدانگ 2 كه در چهارم جولاي سال 2006 ازمايش شد استفده ميكند(اينها همگي حدس و
گمانه زني هايي است كه توسط سرويس هاي اطلاعاتي غربي بيان شده است).

*گروه موشك هاي تاكتيكي ايران*

 

*موشك فاتح-110:*

موشك فاتح-110 يكي از پيشرفته ترين موشك هاي بالستيك برد كوتاه است كه با دقتي
10 متري قدرت زيادي در نبرد هاي نزديك به نيروهاي مسلح ميبخشد.اين موشك بردي
200 كيلومتر در نوع اول و 250كيلومتري در نوع دوم دارد.

--------------------------------------------------------------**

*موشك چند كلاهكه فجر 3:*

موشك چند كلاهكه فجر 3 ايران يك موشك پيشرفته بالستيك است.اين موشك به صورت
بومي و با سوخت مايع گسترش داده شده است از برد اين موشك اطلاعاتي در دسترس
نيست.اين موشك با توجه به چند كلاهكه بودن از قدرت تخريب بالا در حجم وسيعي
برخوردار است.طبق برخي گمانه زني ها فجر 3 از كلاهكي 3 قسمته ساخته شده است.

 

 

 

--------------------------------------------------------------

*موشك شهاب 3:*

موشك شهاب 3 اولين موشك بالستيك ميان برد ايران است.مدل اول اين موشك كه با نام
Shahab-3A شناخته ميشود بردي برابر 1300 كيلومتر را دارست.مدل بعدي اين موشك كه
با نام Shahab-3B  شناخته ميشود از كلاهكي سنگين تر بهره ميگيرد و توانايي هدف
قرار دادن اهدافي در 2000 كيلومتري را داراست.نوع اخر اين موشك Shahab-3d  ناميده
ميشود كه بردي بين 2200 تا 3000 كيلومتر را داراست.

تصویری از برد موشک :

موشک شهاب ۳:

----------------------------------------------------------

*موشك شهاب 4:*

از اين موشك اطلاعات زيادي در دسترس نيست.اين موشك در پيشبرد برنامه هاي فضايي
ايران مورد استفاده قرار ميگيرد كه از سوخت مايع استفده ميكند و از موتوري 2
مرحله اي سود ميبرد.

---------------------------------------------------------------------------

*تقسيم بندي گروه هاي موشكي جمهوري اسلامي ايران:*

*توپخانه صحرايي:*

● فجر-2

● فجر-3

● فجر-5

● فجر-27

● عقاب

 *موشك هاي بالستيك با برد كوتاه:*

● سميد(توپخانه)

● تندر-69(توپخانه)

● شاهين2(توپخانه)

● نازعات(توپخانه)

●زلزال(توپخانه

●فاتح-110

●صيغه

*موشك هاي بالستيك ميان برد:*

● آر-17 ايي نسخه اي از موشك اسكاد- بي

● شهاب-1

● شهاب-2

● شهاب-3

● فجر-3(چند كلاهكه)

● قدر-110

*موشك هاي بالستيك برد بلند:*

● شهاب-4(وضعيت نامعلوم)

● شهاب-5(وضعيت نامعلوم)

● شهاب-6(وضعيت نامعلوم)

------------------------------------------------------------------------

*منبع:*

● وكيپديا,فاس,گلوبال,ان تي اي

 

سلام دوستان...یکی از کاربرای عزیز در نظرات چند پست قبلی از من یه سوالی کرده بود راجب اصطلاحات فضایی و دونستن معنی اونا...

واسه همین به وبلاگ قسمتی رو اضافه کردیم با عنوان فرهنگ لغت فضایی!!!

در انتهای قالب وبلاگ قسمتی رو میبینید که خالی هست و در کنارش دکمه ی جستجو...

لغت مورد نظر خودتونو وارد کنین و بعد جستجو رو بزنید...خواهید دید که در همون قسمت اطلاعات مربوط به لغت ظاهر میشه...

دقت داشته باشید که لغتها باید حتماًدر رابطه با هوافضا باشه درغیر اینصورت اطلاعاتی بدست نمیارین...

امیدوارم خوشتون بیاد...نظر یبادتون نره...

 

موشک ماهواره‌بر سفیر اولین موشک ماهواره‌بر ساخت صنایع هوافضای جمهوری اسلامی ایران است.

با ساخت این موشک ایران به عنوان یازدهمین کشور که توانمندی ارسال ماهواره به فضا را پیدا کرده‌است. حامل ماهواره امید دارای بیش از ۱۰ هزار تنوع قطعه در اجزای مختلف اعم از موتور، بدنه، هدایت و کنترل است که کارشناسان رشته‌های مختلف دانشگاهی طی ۱۰ سال ساخت تمامی اجزای آن را بومی کرده‌اند

قراراست این موشک که کاوشگر یک را به فضا پرتاب کرده‌است، شش ماه دیگر نیز ماهواره ی امید  ساخت ایران را در مدار زمین قراردهد.

به گزارش خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس، محمود احمدي نژاد رئيس جمهور كشورمان هنگام شليك موشك ماهواره‌بر سفير از پايگاه پرتاب فضايي ايران گفت: در سايه الطاف حضرت بقيه‌الله و با گراميداشت ياد و خاطره امام و شهيدان و شهداي عظيم الشأن انقلاب، اجازه پرتاب كاوشگر 1 را صادر مي‌نمايم كه اميدوارم گام بلندي در پيشرفت بشريت و تعالي مادي و معنوي ايران عزيز باشد.
اين موشك، يك راكت كاوشي است كه از جمله مقدمات اوليه پرتاب ماهواره به مدار است و وظيفه شناسايي محيط پروازي ماهواره‌ها قبل از پرتاب را انجام مي‌دهد.
اين موشك شامل بيش از 10 هزار تنوع قطعه در اجزاي مختلف اعم از موتور، بدنه، هدايت و كنترل است كه كارشناسان رشته‌هاي مختلف دانشگاهي طي 10 سال گذشته ساخت تمامي اجزاي آن را بومي نموده و اينك صنايع هوافضاي جمهوري اسلامي قادر به ساخت كامل آن مي‌باشد.
يك محصول از اين نوع موشك در مركز سازمان هوافضاي وزارت دفاع كه محل افتتاح نخستين سامانه فضايي ايران است قرار داده شده تا رسانه‌ها و مسئولين از اين دستاورد بزرگ كشور بازديد كنند.
قرار است ماهواره بومي «اميد» در آينده نزديك توسط موشك ماهواره‌‌بر ساخت كشورمان و از پايگاه پرتاب فضايي ايران به مدار پرتاب شود.
مراسم شليك اين موشك به صورت زنده و از محل پايگاه پرتاب فضايي ايران و در حضور رئيس جمهور و جمعي از مسئولين لشكري و كشوري توسط صدا و سيماي جمهوري اسلامي براي مردم ايران و جهان پخش شد

اینم تصاویر سفیر حامل کاوشگر۱ در ۱۵ بهمن سال ۸۶:

حضور رئیس جمهور در مراسم پرتاب سفیر:

لینک دانلود فایل تصویری از پرتاب سفیر با حضور رئیس جمهور:

سفیر

 

وُویجر (به انگلیسی: Voyager) نام دو کاوشگر فضایی است که در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط ناسا برای مطالعه سیاره‌های منظومه ی شمسی به فضا پرتاب شد.

«کاوشگر» به دسته‌ای از فضاپیماهای بدون سرنشین اطلاق می‌شود که برای کاوش و تحقیق در سیارات، ستارگان و به طور کلی اجرام فضایی ساخته و به فضا پرتاب می‌شوند.

نمایی از کاوشگر فضایی ویجر۱

دو کاوشگر ویجر ۱و ویجر ۲ پیشگام اکتشاف سیارات دوردست منظومه ی خورشیدی و اولین ابزار ساخت بشرهستند که از محدوده منظومه شمسی خارج شده و به فضای ژرف ورای آن سفر کرده‌اند. داده‌های بسیار ارزشمندی که این دو کاوشگر در طول ماموریتهای موفق‌شان در اختیار دانشمندان قرار دادند، باعث گسترش زیاد دانش و اطلاعات بشر از ساختار سیارات بزرگ گازی منظومه خورشیدی شده‌است.

کاوشگر ویجر ۱:

کاوشگر «وویجر ۱» در ۵ دسامبر سال ۱۹۷۷ میلادی توسط ایالات متحده برای کاوش و بررسی دقیق سیارات گازی مشتری زحل و فضای ژرف فراتر از آنها به فضا پرتاب شد.

این کاوشگر در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۹ به نزدیک‌ترین فاصله خود نسبت به سیاره مشتری رسید و پس از بررسی و ارسال داده‌هایی بسیار ارزشمند و بنیادین از این سیاره به زمین، به سوی سیاره زحل پیش رفت و پس از گذر از این سیاره در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۰ به ورای منظومه شمسی و فضای بیکران بین ستاره‌ای پیش رفت تا سفر بی پایان خود را ادامه دهد

تصویر سی جی تهیه شده توسط ناسا از «وویجر ۱» در حال ورود به مدار اورانوس

کاوشگر وویجر ۲

کاوشگر «وویجر ۲» در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۷۷ میلادی برای کاوش و بررسی دقیق‌تر تمامی سیارات گازی منظومه شمسی از جمله مشتری ،زحل،اورانوس،نپتون، به فضا پرتاب شد. پس از گذر از مشتری و زحل به ترتیب در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۷۹ و ۲۵ اوت ۱۹۸۱، در روز ۲۴ ژانویه ۱۹۸۶ خود را به اورانوس رساند و پس از عبور از نپتون در ۱۵ اوت سال ۱۹۸۹ همانند وویجر ۱ سفر خود را به سوی ژرفای فضا در پیش گرفت.

 اجزا

1. آنتن فراگیر
2. آشکارساز پرتوهای کیهانی
3. آشکارساز پلاسما
4. دستگاه عکسبرداری (با دوربین زاویه بسته)
5. دستگاه عکسبرداری (با دوربین زاویه باز)
6. طیف سنج فرا بنفش
7. پرتوسنج و طیف سنج فروسرخ
8. فتوپلاریمتر
9. آشکارساز ذرات باردار کم انرژی
10. آنتهای موج پلاسما و رادیو آسترونومی سیارات
11. ژنراتور‌های ترمو الکتریکی رادیوایزتوپ
12. مغناطیس‌سنج

خدمات ویجرها به ستاره شناسی:

کاوشگرهای «وویجر» به بررسی دقیق سیارات گازی، ماه (قمر)‌های آنها، میدان مغناطیسی و جاذبه آن ، محاسبه دقیق گرانش و همچنین حلقه‌های زحل و اورانوس پرداختند.

از دیگر ویژگی‌های این ماموریت ، کشف ۲۴ ماه برای سیارات گازی بود.

علاوه بر این دانشمندان به یاری داده‌های ارسالی این دو کاوشگر، به شواهدی دال بر وجود فعالیت‌های آتشفشانی (شبیه ساختارهای زمینی) در یکی از ماه‌های مشتری به نام «آیو»(Io)، و همچنین آب فشان‌های یخی در بزرگترین ماه نپتون یعنی تریتون (Triton) پی‌بردند.

کشف تعداد زیادی از حفره‌های بزرگ که حاصل برخورد بسیار شدید دنباله دارها و شهاب سنگ ها بر روی ماه‌های سیارات است، از دیگر اکتشافات این کاوشگرها بود.

تصویر سی جی تهیه شده توسط ناسا از «وویجر ۲»

هنگام ترک زحل دانشمندان با در نظر گرفتن داده‌های ارسالی توسط وویجرها توانستند جرم و چگالی بیش از ۱۷ ماه (قمر) را محاسبه نمایند و همچنین ساختارهای بنیادی اجزای تشکیل دهنده جوّ رقیق و اسرارآمیز یکی از ماه‌های زحل به نام س تیتان را تعیین نمایند. این داده‌ها سه دهه بعد در ماموریت فضایی کاسینی هویگنس تکمیل شد.

این دو کاوشگر همراه خود ابزارهای بسیار دقیق پژوهشی حمل می‌کردند. از جمله این ابزار آلات می‌توان به ابزاری برای اندازه گیری دقیق میدان الکتریکی (توان یا قدرت،شکل و جهت آن در سیاره)، امواج فرابنفش،امواج مریی،فروسرخ و امواج رادیویی (در طول موج‌های مختلف) که توسط سیارات و ماه‌ها و حلقه‌هایشان تولید می‌شود اشاره کرد.

از شگفت‌انگیزترین پدیده‌های که در طی این سفر اکتشافی اتفاق افتاد، ایجاد اختلال در ارتباط بین کاوشگرها و زمین در هنگام عبور این دو فضاپیما از پشت سیاره‌ها است، به عبارت دیگر جوّ سیارات و برخی از حلقه‌ها مانع از ارسال امواج رادیویی توسط کاوشگرها به زمین بودند

صدا،تصویر و نوع بشر برای موجودات فضایی:

علاوه بر ابزارهای پژوهشی و اندازه‌گیری، هر دو کاوشگر با خود لوحی از جنس طلا حمل می‌کنند. در این صفحات مدور فلزی دیجیتالی، مطالب زیر ثبت شده‌است:

• فراز‌هایی از تمدن انسان به زبان ریاضی
• تصویری از دو انسان (زن و مرد) با با دستان افراشته به نشانه دوستی
• نشانی جایگاه زمین در منظومه شمسی و کهکشان راه شیری

ایده ی قرار دادن صفحات:

اندیشه قرار دادن پیام‌هایی برای موجودات هوشمند فرازمینی نخستین بار توسط «اریک بورگس» مطرح شد. سپس کارل ساگان، ستاره‌شناس و اخترشیمیدان مشهور آمریکایی و از پیشگامان روش‌های برقراری ارتباط با موجودات هوشمند فرازمینی‌، از این ایده به شدت استقبال کرد.

سرانجام ناسا با این طرح موافقت کرد و سه هفته به وی فرصت داد تا پلاکی را طراحی کند. ساگان با همکاری فرانک دریک پلاک را طراحی کردند؛ البته طراحی هنری این پلاک را همسر کارل سیگان - لیندا سالزمن- انجام داد.

تصویری از دیسک کاوشگر «وویجر ۱»

محتوای صفحات،اشعار سعدی شیرازی در فضا!!!

در صفحه‌ای ۱۲ اینچی مسی با روکش طلا چکیده‌ای از فرهنگ و آثاری از زندگی گونه‌های مختلف در زمین قرار داده شده‌است:

• ۱۱۵ قطعه عکس آنالوگ
• اصواتی از زمین

• صدای رعد و برق
• صدای گریه یک شیرخوار
• صدای یک نهنگ وال
• صدای برخورد امواج به ساحل
• صدای قلب و گام برداشتن انسان
• و چند صدای دیگر

• موسیقی‌های منتخب از فرهنگ‌ها و نواحی مختلف (۹۰ دقیقه): قطعات مختلفی از باخ و بتهوون تا لوپی آرمسترانگ و چاک بری در دیسک گنجانده شده‌اند. موسیقی‌ها متعلق به فرهنگ‌ها و کشورهای مختلف هستند: چین،ژاپن،آذربایجان،اندونزی، مکزیک،پرو،بلغارستان،سنگال

• سلام و خوشامدگویی به ۵۵ زبان: این خوشامدگویی‌ها با زبان آکادی که در سومر ۶ هزار سال پیش صحبت می‌شد آغاز می‌شود و با یکی از زبان‌های محلی چینی به نام Wu پایان می‌یاید.

• همچنین سلام به زبان فارسی که با شعر «بنی آدم اعضای یکدیگرند» سعدی دنبال می‌شود. پیام فارسی به خاطر شعر سعدی یکی از طولانی‌ترین پیام‌های وویجر است.

دانشمندان امیدوارند وویجرها در طول سفر طولانیشان در فضای بیکران، با یک تمدن فرازمینی هوشمند برخورد داشته باشند. در این صورت، لوح مذبور شاید راهنمایی باشد برای همسایگان دوردست ما تا راه خانه ما «زمین» را پیدا کرده به ملاقاتمان بیایند.

پیامهایی از سیاره ای که دیگر نیست!!!

البته به نظر می‌رسد این کار بیشتر یک اقدام سمبولیک باشد، چرا که با توجه به اندازه کوچک کاوشگرها در مقایسه با فضای بین ستاره‌ای، بسیار بعید است حتی در صورت وجود حیات فرازمینی، این دیسک‌ها پیدا شوند. حتی در صورتی که موجودات فرازمینی این دیسک‌ها را پیدا کنند، با توجه به گذشت زمان زیاد، آنها جنبه تاریخی خواهند داشت و به علاوه ممکن است آنها زمانی پیدا شوندکه دیگر نشانی از حیات در زمین نباشد...

خداحافظ وویجر مهربان!

فرستنده و گیرنده‌های رادیویی و همچنین سایر ابزار آلات پژوهشی دو کاوشگر «وویجر» تا سال ۲۰۰۰ میلادی به خوبی فعال بود.

اما به مراتب با زیاد شدن فاصله آن‌ها با سیاره زمین، این امواج باید برای رسیدن به زمین مدت زمان بسیاری را طی کنند. به همین دلیل در طی این فاصله دچار افت کیفیت می‌شوند و به صورت پالس‌های بسیار ضعیف در زمین دریافت می‌شوند.

پیش بینی می‌شود که کاوشگر وویجر ۱ تا سال ۲۰۱۵ از منطقه تحت جاذبه خورشید (هلیو پوز) خارج شده و سفر خود را در فضای بین ستاره‌ای ادامه دهد. وویجر ۲ نیز در طی سال‌های آتی همین مسیر را در پیش خواهد گرفت. دانشمندان تخمین می‌زنند که نزدیک ترین فاصله مرز خورشیدی (هیلوپوز) تا خورشید (فضای تحت تاثیر خورشید و فضای بین ستاره‌ای) در حدود ۱۵ میلیارد کیلومتر باشد.

دانشمندان امیدوارند پیش از اینکه موتور‌های پیشران این دو کاوشگر ارزشمند برای همیشه در فضای بیکران خاموش گردند، وویجرها به جایگاهی خاص رسیده باشند

زمین از فاصله ۶٫۵ میلیون کیلومتری و از دید «وویجر ۱»

مهندسی هوا فضا، شاخه‌ای است از  مهندسی که با طراحی  هواپیما،فضاپیما، و مسائل و موضوعات وابسته به آن‌ها سر وکار دارد. اغلب اوقات، از آن به عنوان مهندسی هوانوردی یاد می‌شود، خصوصا، زمانی که فقط به هواپیما اشاره ‌شود، و وقتی که فضاپیما مورد نظراست، به آن مهندسی فضانوردی گفته می‌شود.

مهندسی هوافضا یکی از پیشروترین زمینه‌های پژوهشی است و بودجه‌های کلان نظامی و غیرنظامی که صرف این رشته می‌شود زمینه‌های پیشرفت و جهش در دیگر رشته‌های دانش و مهندسی را فراهم ساخته است.

مهندسی هوافضا دانشی راهبردی است که در آن از دانشهای دیگر مانند متالوژی،علوم رایانه و الکترونیک بهره‌گیری می‌شود

(هواپیمای بال روبه جلوی X-29 ناسا که برای آزمایش‌های هوافضایی بکار می‌رود)

هدف رشته دانشگاهی مهندسی هوافضا تربیت کارشناسانی است که نیروی انسانی مورد نیاز برای طراحی، پژوهش و ساخت در صنایع گوناگون هوافضایی را فراهم سازند. رشته دانشگاهی هوافضا خویشاوندی زیادی با تمامی گرایشهای مهندسی هوافضا دارد به این جهت دارای شماری درس‌های مشترک با گرایشهای مهندسی مکانیک مثل مکانیک جامدات.مکانیک شاره ها است. در بعضی دانشگاه‌ها، دانشکده مهندسی مکانیک و هوافضا به عنوان یک دانشکده مستقل وجود دارد.

پایه بیشتر درس‌های این رشته بر ریاضی است، مانند دینامیک سیالات برای آئرودینامیک یا معادلات حرکت برای دینامیک پرواز. با این‌همه، اجزاء تجربی بسیاری نیز در این رشته وجود دارد. از نظر تاریخی، این اجزا تجربی از آزمایش مدلهای کوچک و نمونه اولیه، در تونل باد و یا در فضای باز منشا گرفته‌اند. پیشرفت‌های صنعت رایانه این امکان را به وجود آورده که از دینامیک محاسباتی سیالات، و شبیه سازی رفتار سیال، بتوان برای کاهش هزینه و زمان صرف شده در آزمایش تونل باد استفاده کرد.

در ایران، رشته مهندسی هوافضا در دوره کارشناسی در دانشگاه صنعتی امام حسین(ع) ، دانشگاه صنعتی امیر کبیر (پلی تکنیک تهران) ، دانشگاه صنعتی شریف ، دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، دانشگاه ستاری و دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات آموزش داده می‌شود. در حال حاضر در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا این رشته به ۶ گرایش آیرودینامیک و پیشرانش (جلوبرنده‌)، مکانیک پرواز و سازه های فضایی ، ایمنی و صلاحیت پروازی و مهندسی فضایی تقسیم می‌شود. علاوه بر دانشگاههای فوق الذکر ، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه شیراز.دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه تربیت مدرس ودانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی نیز در مقطع کارشناسی ارشد به تربیت دانشجو می‌پردازند

(بال پرنده آزمایشی ناسا موسوم به هلیوس که با استفاده از انرژی خورشیدی و سلول سوختی پرواز می‌کند)

آیرودینامیک

آیرودینامیک به مطالعه و بررسی جریان هوا در اطراف جسم پرنده و محاسبه نیروها و گشتاورهای ناشی از آن بر روی جسم می‌پردازد

(هواپیمای ترابری روسی آنتونوف-آن ۲۲۵.بزرگترین هواپیمای جهان)

پیشرانه ها

دانش پیشرانه‌ها به مطالعه و بررسی سامانه‌های جلوبرنده، اعمّ از موتورهای هوازی و غيرهوازی می‌پردازد. موتورهای هوازی شامل موتورهای پيستونی و چرخپره‌ای (توربینی) است كه از هوا به عنوان اكسيدكننده استفاده نموده و سوخت را با خود حمل می‌كنند. اما موتورهای غيرهوازی مانند موتور موشک‌ها و فضاپيماها است كه سوخت و اكسيدكننده را با خود حمل می‌كنند. در اين دانش نحوۀ توليد نيروی رانش و همچنین ساختار كلی انواع موتورهای هوافضایی بررسی و مورد تجزيه و تحليل قرار می‌گيرد.

مکانیک پرواز

مکانیک پرواز با بهره‌گیری از داده‌های هواپویشی، هندسی و وزنی به مطالعه و بررسی رفتار و حرکات هواپیما می‌پردازد. در واقع علم مکانیک پرواز از عملکرد تشکیل می‌شود و عملکرد به بررسی برد، مسافت نشست و برخاست، مداومت پروازی در سرعت‌های گوناگون و پایداری و کنترل وسایل پرنده می‌پردازد.

 سازه‌های هوافضایی

سازه‌های هوافضایی به مطالعه و بررسی سازه‌های هواپیما و دیگر هوا-فضاگردها می‌پردازد. هدف آن طراحی سازه‌هایی است که علاوه بر استواری کافی در برابر بارهای آیرودینامیکی و دیگر بارهای استاتیکی وارد بر وسایل پرنده، کمترین وزن ممکن را نیز داشته باشند.

 

مجموعه خورشيد و سيارات، اقمار آنها، استرويد ها(asteroids)، مترويدها (meteorides) و ديگر اجرام كوچك كه تحت تاثير ميدان گرانشي خورشيد هستند.

 

تنها قمر زمين و تنها جرم فضايي كه بشر توانسته است بر روي آن قدم بگذارد. مشخصات آن به شرح ذيل ميباشد:
قطر استوايي:3476 كيلومتر
جرم:‌ 715000000000 مگا تن
شتاب جاذبه: 1.62 متربرمجذورثانيه
فاصله از زمين: 384400 كيلومتر
زاويه ميل مداري: 5.145 درجه
پريود: 27.32 روز
سرعت فرار: 2.36 كيلومتر بر ثانيه

ستاره مركزي منظومه شمسي (solar system). مشخصات اين ستاره عبارتند از:
1- قطر استوايي: 1392000 كيلومتر
2- جرم:   2000000000000000000 گيگاتن
3- شتاب جاذبه: 273 متربرمجذور ثانيه

سیاره ی تیر

قطر به کیلومتر : ۴۸۷۸

فاصله از خورشید به کیلومتر : ۷۵۹۱۰۰۰۰

جرم بر حسب سانتیمتر بر گرم : ۴/۵

مدت زمان گردش به دور خود : ۵۹ روز

مدت زمان گردش به دور خورشید : ۸۸ روز

اتمسفر : ندارد

میانگین دما : روز:۴۲۷ شب:۱۸۰- (سانتیگراد)

قمر یا حلقه : ندارد

حالت (غالب) : جامد

این سیاره هیچگونه فعالیت ندارد و بنابراین هیچگونه زمین لرزه ای ندارد.

ناهید (همچنین زهره یا ونوس) به ترتیب فاصله از خورشید، دومین سیاره منظومه شمسی است و بین زمین و تیر قرار دارد. این سیاره نزدیک‌ترین سیاره به زمین می‌باشد و بعد از ماه، درخشان‌ترین جرم آسمانی طبیعی است که به هنگام شب از زمین رویت میشود.

سیاره ناهید، فاقد قمر است و از بسیاری جهات چون اندازه، جرم، جاذبه و ترکیبات ساختاری، به زمین شباهت دارد و به همین دلیل به آن لقب خواهر زمین را داده‌اند. این سیاره را جزء کرات خاکی و متراکم طبقه بندی کرده‌اند که دارای آتشفشانهای فعال، «ناهیدلرزه» و کوهواره ‌است. ناهید در مداری تقریباً دایره‌وار به فاصله میانگین ۱۰۸ میلیون کیلومتر از خورشید، به دور آن میگردد و کمترین فاصله آن با زمین ۴۲ میلیون کیلومتر است. زمان لازم برای یکبار گردش این سیاره به دور خورشید ۲۲۵ روز زمینی می‌باشد

سومين سياره منظومه شمسي، مشخصات آن به شرح ذيل ميباشد:
قطر استوايي: 12756 كيلومتر
قطر قطبي: 12712 كيلومتر
جرم: 597000000000000 گيگا تن
سرعت فرار (escape velocity): حدود 11/18 كيلومتر بر ثانيه
شتاب جاذبه: 9/8 متر بر ثانيه
فاصله متوسط تا خورشيد: 149597870 كيلومتر
زمان رسيدن نور از خورشيد تا زمين: 8 دقيقه و 19 ثانيه
زاويه ميل محوري: 23/45 درجه
زاويه ميل مداري (orbital inclination): صفر درجه
پريود وضعي (sidereal period): ح 23 ساعت و 56 دقيقه و 4 ثانيه
پريود مداري (orbital period): ح 365/2422 روز

بَهرام یا مریخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طویل تر از زمین و با سرعتی کمتر از زمین حرکت میکند. هر یک باری که به بدور خورشید میچرخد معادل 687 روز (روز زمین) طول میکشد و شب و روز کمی طولانی تر از کره زمین است. جو بهرام سرخ‌فام است و در آسمان شب از زمین نیز سرخی آن دیده می‌شود. کره بهرام دو ماه کوچک به نام‌های فوبوس و دِیموس دارد که شکلی نامنظم دارند. این دو ماه احتمالاً شهابسنگ‌هایی هستند که در مدار بهرام به دام افتاده‌اند.اگر شخصی در کره ی مریخ باشد مشاهده خواهد کرد که فوبوس سه بار در یک روز طلوع و غروب میکند.قمره دیموس نصف فوبوس بوده و چنانچه از مریخ به آن نگاه کنیم این قمر بیشتر شبیه به یک ستاره خواهد بود تا یک قمر.

ابعاد	975×909 کیلومتر[۱]
جرم	9.5×1020 کیلوگرم [۲][۳]
چگالی	2.08 گرم/سانتیمتر مکعب[۱]
گرانش سطح	0.27 متر/ثانیه مربع
سرعت گریز	0.51 کیلومتر/ثانیه
دوره چرخش	0.3781 روز
رده طیفی	سیارک ردهٔ جی
قدر مطلق	3.34
نسبت بازتاب	0.113[۴]
میانگین دمای سطح	~167 کلوین

 سِرِس یا ۱ سرس نام نخستین سیاره کوتوله‌ای است که کشف شد. این سیارک که نامش از نام الهه کشاورزی در روم قدیم گرفته شده در یکم ژانویه ۱۸۰۱ توسط جوزپه پیاتزی کشف شده است.

با قطری حدود ۹۵۰ کیلومتر، سرس بزرگ‌ترین و پرجرم‌ترین جسم در کمربند سیارکی است. سرس تقریباً یک‌سوم کل جرم این کمربند را تشکیل می‌دهد.

 از چپ براست:وستا،سرس و ماه کره زمین

 

مشتری یا هُرمُز یا برجیس بزرگ‌ترین سیاره سامانه خورشیدی است. نام این سیاره درايران باستان اورمزد بوده است. از نظر فاصله از خورشید، هرمز پنجمین سیاره بعد از تیر و ناهید و زمین و بهرام است.

سیاره برجیس (مشتری) در ستاره‌شناسی سنتی قدیم یکی از گیسودارها (دنباله‌دارها) به شمار می‌آمده و نام آن نیز عربی‌شدهٔ پرگیس فارسی است که احتمالاً پُرگیس (پرمو) معنی می‌داده‌است.

تصویر زیر که فضاپیمای کاسینی از هرمز گرفته است دقیق‌ترین عکسی است که تاکنون از هرمز تهیه شده است!!

 

 

کیوان یا زُحَل، پس از مشتری، دومین سیاره‌ بزرگ منظومه شمسی ماست و ششمین سیاره دور از خورشید می‌‌باشد. کیوان یک گلوله گازی غول‌پیکر است و چگالی‌اش بسیار کم است ، به طوری که اگر روی آب بیفتد روی آب می ماند. یک روز کامل در کیوان برابر ۱۰ ساعت و ۳۹ دقیقه در زمین می‌‌باشد و بر خلاف آن یک سال آن برابر ۲۹٫۵ برابر سال زمینی می‌‌باشد. از آنجایی که مدار استوایی کیوان تقریبآ همانند زمین در ۲۷ درجه می‌‌باشد ولی تغییرات زاویه سیاره نسبت به خورشید شبیه به زمین می‌‌باشد و در این سیاره نیز همان چهار فصل مشاهده می‌شود. جرم سیاره کیوان همانند مشتری از گاز می‌‌باشد و بیشترین گازی که در جو آن سیاره موجود است هیدروژن می‌‌باشد و کمی هم هلیوم و متان. جرم حجمی سیاره کیوان از آب کمتر می‌‌باشد و از این بابت در نوع خود در میان دیگر سیارات سامانه خورشیدی یگانه می‌‌باشد. به علت سرعت حرکت کیوان به دور خود در قطب‌های آن نوعی حالت تختی مشاهده می‌شود.

در آسمان شب زمین، کیوان به دلیل اندازه بزرگ , دارای جوی درخشان است. زیبایی آسمان کیوان به خاطر نوارهای روشن حلقه‌های اطراف آن و نیز به خاطر قمرهای زیادش است.

کیوان از جنبه‌های زیادی شبیه مشتری است، جز اینکه در اطراف آن چندین حلقه شگفت انگیز وجود دارد. جرم کیوان، صد برابر جرم زمین است.

 

• فاصله متوسط از خورشید ۱/۴۳ میلیارد کیلومتر
• قطر استوا ۱۲۰۵۳۶ کیلومتر
• مدت حرکت وضعی ۱۰/۲۳ ساعت
• مدت حرکت انتقالی ۲۹/۴۶ سال زمینی
• سرعت مداری ۹/۶۴ کیلومتر در ثانیه
• دمای ابر فوقانی ۱۸۰- درجه سانتیگراد
• جرم (زمین=۱) ۹۵/۱۸
• چگالی متوسط (آب=۱) ۰/۶۹
• جاذبه(زمین=۱) ۰/۹۳
• تعداد قمر 48

اورانوس (در اسطوره‌های یونان، خدای آسمان و معادل ایرانی آن آهوره^[۱]) هفتمین سیاره از نظر نزدیکی به خورشید وچهارمین سیاره از نظر اندازه‌است . اورانوس هر ۸۴ سال و ۷ روز یک بار به دور خورشید می‌گردد و همچنین هر ۱۰ ساعت و ۴۸ دقیقه یک دور به دور خودش می‌چرخد. اورانوس دارای ۵ قمر به نام‌های میریندا، آریل، آمبریل، تیتانیا و ابرون است. این سیاره را ویلیام هرشل کشف کرد. یکی از سیارات نه گانه منظومه شمسی که از لحاظ بعد فاصله اش نسبت به خورشید در ردیف هفتم پس از زحل قرار گرفته‌است فاصله متوسط این سیاره تا خورشید۲۸۰۰۰۰۰۰۰۰ کیلو متر و۶۳ بار از کره زمین بزرگ‌تر است. کره اورانوس دارای ۴ قمر است که دور آن در گردشند و باسامی: آریل امبریل تیتانیا ابرون خوانده می‌شود. اورانوس در۱۳ مارس سال ۱۷۸۱ میلادی به‌وسیله منجمی به نام هرشل کشف گردید. این سیاره با چشم بدون سلاح بدون زحمت دیده می‌شود و از ستارگان قدر ششم است و یکدور حرکت انتقالیش بدور خورشید۸۴ سال طول می‌کشد. محور حرکت وضعی این سیاره کاملاً با مدار حرکت انتقالیش منطبق است و از این لحاظ وضع مشخصی را در منظومه شمسی دارد.

نپتون آخرین سیارهٔ گازی منظومه شمسی است. این نام به عنوان خدای دریا و همزاد اورانوس نامگذاری شده است.

کشف این سیاره در بین سال های ۱۷۹۰ تا ۱۸۴۰ بر اثر اختلالاتی که در مدار اورانوس مشاهده شد، انجام گردید

معمولاً همه این سیاره را به رنگ آبی می‌شناسد و به این علت است که گاز متان حاضر درجو نپتون رنگ سرخ را جذب کرده و آبی حاصل از طیف نوری خورشید را منعکس می‌کند.

نپتون از نظر ساختاری بسیار شبیه به سایر سیارات گازی به خصوص اورانوس است . تفاوتی که در ساختار سیاراتی مانند اورانوس و نپتون دیده می شود، عدم حضور هیدروژن فلزی مایع است که در عوض آن به یک ساختار متراکم آب مانندی در اطراف هسته می‌رسیم. لایه بیرونی‌تر نپتون متشکل از هیدروژن ملکولی مایع و هلیوم مایع است.

اتمسفر و جو نپتون آبی رنگ است و درصد بازتابش بالائی دارد که حاکی از وجود یک جو غلیظ است . بر طبق تحقیقات حضور مقادیری متان نیز در این سیاره تایید شده است . در کل ، ترکیبات جو این سیاره به مانند سایر سیارات غول پیکر گازی شامل ۸۰ تا ۸۵ درصد هیدروژن و ۱۵ تا ۱۹ درصد هلیوم می‌باشد.

دوره تناوب نجومی آن ۱۶۴٫۷۹ سال است . از زمان کشف نپتون تا کنون فقط ۷۵ درصد مدار خود راطی کرده. دوره تناوب چرخشی نپتون ۱۷ ساعت و ۵۰ دقیقه است. سرعت گریز از جاذبه این سیاره نیز چیزی در حدود ۲۳ کیلومتر در ثانیه است.

 

پلوتون دومین جسم برزگ شناخته‌شده در گروه سیاره‌های کوتوله است که از هنگام کشف در ۱۹۳۰ تا ۲۴ اوت ۲۰۰۶ نهمین سیاره سامانه خورشیدی بود. اما اکنون بنا بر تعريف نوین اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی یک سیاره کوتوله و همچنین به عنوان نمونه نخست از رده جدید اجرام فرا نپتونی به شمار می‌رود.

«پلوتون» گویش زبان فرانسه است و در زبان انگلیسی به آن «پلوتو» می‌گویند.

مدار پلوتون بطور واضح با مسیر خورشید زاویه دارد و این زاویه بیش از ۱۷ درجه است. پلوتون مداری غیرعادی دارد به طوری که در مدتی مدارش از نپتون به خورشید نزدیکتر می‌شود.^{[نیازمند منبع]}

تنها قمر پلوتون شارون ^[۱] نام دارد که بیشتر شبیه یک جفت برای پلوتون است تا یک قمر. از این رو به آنها سیستم «پلوتون-چارون» نیز گفته می‌شود.

در سال ۱۸۹۴ در آریزونای آمریکا اخترشناسی به نام پرسیوال لاول، رصدخانه لاول را بنا نهاد و در آن جست وجو برای یافتن سیاره جدید آغاز کرد. او محل پلوتون را بامحاسبه اثر جاذبه اش بر روی نپتون و اورانوس پیدا کرد ولی بدون یافتن سیاره جدید در سال ۱۹۱۶ درگذشت. جوانی با نام کلاید تومباو که در رصدخانه لاول کار می کرد جستجو برای یافتن این سیاره را ادامه داد. تومباو در ۱۸ فوریه ۱۹۳۰ با مقایسه دو عکس متوجه تغییر مکان منبع نوری در این دو عکس شد که همان سیاره پلوتون بود.

نقاشی از پلوتون و شارون بر پایه اطلاعات  ناسا

پلوتون و شارون در عکسی که  تلسکوپ هابل در ۱۶ فوریه ۲۰۰۶ گرفته است

اریس (الهه جنگ در یونان و معادل ایرانی آن ایندره) یا اریس 136199 که پیشتر با نام(2003یو بی313) خوانده می شد، یک سیاره کوتوله است که در ۵ ژانویه سال ۲۰۰۵ یافته شد. کشف آن سر و صدای زیادی در مجامع علمی برپا کرد و یک نو واژه‌ی آزار دهنده و شاید مهیج را در ذهن‌ها به وجود آورد: سیاره‌ی دهم!

اریس (2003یو بی313) از پلوتون بزرگ‌تر بود و این دلیلی بود که یابندگان آن بر آن پا فشاری می‌کردند که این سیارک یک سیاره است. جرم سیاره هم ۲۷٪ بیشتر از پلوتون ارزیابی شد.

سر انجام رای گیری در مورد سیاره بودن خود پلوتون انجام شد و در پایان خود پلوتون هم از فهرست سیارات پاک شد و گروه تازه‌ای به نام سیاره کوتوله ساخته شد.اریس در ۵ ژانویه سال ۲۰۰۵ به دست یک گروه از اخترشناسان با نام‌های مایک براون، چاد توریجیلو و دیوید رابینو ویتز با استفاده از عکس‌هایی که در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳ گرفته شده بود پیدا شد. این گروه سال‌ها به گونه‌ی برنامه‌ریزی شده برای یافتن چیزهای نو در سامانه خورشیدی کار کرده بود و پیش از آن چند جسم دیگر مانند سدنا را هم یافته بود.دوره‌ی گردش اریس به دور خورشید ۵۵۶.۷ سال است و هم‌اکنون در دورترین نقطه ممکن از خورشید جای گرفته است. به جز دنباله‌دارهای بسیار دور، اریس و ماهش دورترین پیکره های آسمانی هستند که در سامانه‌ خورشیدی یافت شده‌اند. یشینه فاصله ی آن از خورشید تقریباً ۹۷ یگان اخترشناسی و کمینه ی فاصله اش از خورشید ۳۸ یگان اخترشناسی است.این نشان می دهد که اریس گاهی نزدیک‌تر از پلوتون و گاهی دورتر از آن نسبت به زمین است.قطر اریس ۲۴۰۰ کیلومتر است که از پلوتون بزرگ‌تر است و جرم آن نیز ۲۷ درصد بیشتر از پلوتون می‌باشد

در این پویانمایی حرکت اریس را مشاهده می کنید.این سه عکس پیاپی در درازای سه ساعت گرفته شده که از کنار گذاشتن آن‌ها حرکت جسمی در بالا سمت چپ تصویر به دست آمده و اریس یافته شد.

اسم وبلاگ رو سفینه ی فضایی انتخاب کردیم...وب قبلی رو هک کردن..Spacecraft یعنی هر وسيله اي كه قابليت پرواز در محيط فضا را داشته باشد. يك فضاپيما حداقل شامل سه زيرسيستم: پيشرانش و كنترل وضعيت، تامين توان و محموله ميباشد.وارد بحث فضا شدیم...چند سطر درباره ی فضا:

فضاي آنسوي جو زمين (atmosphere)، كه محيط عملكردي براي ماهواره ها و فضاپيماها ميباشد. تعريف دقيق و حقوقي از مرز فضا وجود ندارد اما بطور عرفي فضا به هر آنچه كه در بالاي ارتفاع 100 تا 110 كيلومتري سطح درياهاي آزاد سياره زمين قراردارد اطلاق ميگردد. حركت مداري در پايينتر از اين ارتفاع به دليل وجود نيروي پسا (drag) ناشي از هوا عملا امكانپذير نيست.

محيط گازي اطراف يک سياره، بطور خاص هواي اطراف زمين
جو کره زمين داراي طبقات مختلفي است که به شرح ذيل ميباشند:
1- تروپوسفر (troposphere): از سطح زمين تا ارتفاع حدود 10 تا 12 کيلومتر(لايه تروپوپاز (tropopause))
2- استراتوسفر (stratosphere): از لايه تروپوپاز تا حدود 50 کيلومتري از سطح زمين (لايه استراتوپاز (stratopause))
3- مزوسفر (mesosphere): از لايه استراتوپاز تا ارتفاع حدود 85 کيلومتري از سطح زمين (لايه مزوپاز (mesopause))
4- ترموسفر (thermosphere): از مزوپاز تا ارتفاع حدود 600 کيلومتري از سطح زمين
5- اگزوسفر (exosphere): ارتفاع بالاي 600 کيلومتر از سطح زمين که عموما اتمها و مولکولهاي جو ميتوانند به سرعت فرار رسيده و از مدار زمين خارج شوند.
عموما طبقات بالاي تروپوسفر با عنوان «نواحي فوقاني جو» (upper atmosphre) شناخته ميشوند. قابل ذکر است که اگر چه در طبقات فوقاني جو هوا بسيار رقيق است اما همين مقدار هواي کم در ايجاد نيروي پسا براي ماهواره ها، در مدارهاي پايين و مياني، بسيار موثر ميباشد و نقش عمده اي در طول عمر آنها ايفا ميکند.

 

ناسا مخفف «سازمان هوانوردي و فضايي ملي» (National Aeronutics and Space Administration) است. اين سازمان كه سابقا با نام NACA شناخته مي شد، در 1 اکتبر سال 1958 تشکيل گرديد. اين مرکز داراي سه آزمايشگاه اصلي Langley ،Ames وLewis است.
ناسا عهده دار و مجري اکثر طرحهاي دولتي ايالات متحده در زمينه فضا و علوم مربوط به آن است. طبق اساسنامه ناسا، تمام فعاليتهاي اين سازمان در جهت پيشرفت علم است و اين سازمان اجازه طراحي يا ساخت هيچ سلاح و يا جنگ افزاري را ندارد.
پس از آنکه شوروي اقدامات فضايي خودش را آغاز نمود، مسئولان حکومتي وقت ايالات متحده با تخصيص دادن بودجه‌هاي کلاني در زمينه هوا و فضا راه خود را با تاسيس ناسا آغاز نمودند. از آنجا كه بودجه امريكا چندين برابر بودجه شوروي بود، سرعت رشد بهتري به خود گرفت تا اينکه بالاخره با ارسال آپولو ?? و فرود اولين انسان بر سطح ماه، تنها قمر زمين، آمريکاييان در مسابقه فضايي پيشي گرفتند. ناسا داراي مراكز مختلفي است تحقيقاتي و پژوهشي با اسامي مختلف در سرتاسر ايالات متحده ميباشد.این هم آرم جهانی ناسا

 واینم  آرم اسا...سازمان فضایی اروپا: